رحمتالله فیضان: رویکرد پاکستان عامل اصلی بیاعتمادی در روابط کابل و اسلامآباد
رحمتالله فیضان در یادداشتی با اشاره به مواضع اخیر عبدالسلام ضعیف، سفیر پیشین افغانستان در اسلامآباد، تأکید کرده است که روابط میان کابل و اسلامآباد همچنان تحت تأثیر سیاستهای مداخلهجویانه و نگاه سنتی پاکستان به افغانستان قرار دارد.
به گزارش خبرگزاری سریع؛ رحمتالله فیضان در یادداشتی درباره روابط افغانستان و پاکستان نوشته است که مواضع اخیر عبدالسلام ضعیف، سفیر پیشین افغانستان در اسلامآباد، بازتابدهنده یک واقعیت تلخ در مناسبات دو کشور است؛ واقعیتی که به باور او ریشه در دههها سیاست نادرست، مداخلات پیدرپی و نگاه غیرمسئولانه اسلامآباد نسبت به کابل دارد.
فیضان در این یادداشت مینویسد افغانستان در بیش از چهار دهه گذشته بهای سنگینی از جنگ و بیثباتی پرداخته و امروز بیش از هر زمان دیگر به ثبات، همکاری منطقهای و روابط مبتنی بر احترام متقابل نیاز دارد.
به گفته او، با وجود این نیاز، آنچه از سوی پاکستان دیده میشود ادامه رویکردی است که افغانستان را نه به عنوان یک کشور مستقل، بلکه بهعنوان حوزه نفوذ در نظر میگیرد؛ رویکردی که به باور وی در سالهای گذشته به افزایش بیاعتمادی میان دو کشور انجامیده است.
فیضان در ادامه یادداشت خود به مواردی مانند سیاستهای مداخلهجویانه، ایجاد موانع در مسیر تجارت و ترانزیت افغانستان، تلاش برای تخریب چهره این کشور در مجامع بینالمللی و نادیده گرفتن حق حاکمیت ملی افغانستان اشاره کرده و نوشته است که چنین اقداماتی نه تنها به ثبات منطقه کمک نکرده، بلکه زمینهساز دوام بحرانها شده است.
او همچنین تأکید میکند که ادامه این رویکرد در نهایت به زیان خود پاکستان تمام خواهد شد، زیرا به باور وی منطقه دیگر ظرفیت سیاستهای مبتنی بر فشار، نفوذ و بیثباتسازی را ندارد.
به نوشته فیضان، راه برونرفت از وضعیت کنونی روشن است و پاکستان باید در محاسبات راهبردی خود تجدیدنظر کرده، از مداخله در امور داخلی افغانستان دست بردارد و اصل احترام متقابل و برابری حاکمیتی را بپذیرد؛ زیرا بدون چنین تغییری اعتماد واقعی میان دو کشور شکل نخواهد گرفت.
او در بخش دیگری از این یادداشت افزوده است که افغانها در گذشته با حسن نیت و بر مبنای مشترکات دینی و تاریخی به پاکستان نگاه کردهاند، اما این سرمایه اجتماعی به شدت آسیب دیده و بازسازی آن تنها با تغییر عملی در سیاستها امکانپذیر است.
فیضان در پایان تأکید میکند که آینده روابط افغانستان و پاکستان نه در تقابل، بلکه در پذیرش واقعیتهای جدید و حرکت به سوی تعامل مسئولانه میان دو کشور تعریف میشود.
