فیزیکدان هاروارد: بهشت ممکن است مکان فیزیکی داشته باشد
مایکل گیلن، مدرس پیشین فیزیک در دانشگاه هاروارد، ادعا کرده است که «بهشت» میتواند موقعیتی فیزیکی داشته باشد و شاید در فاصلهای بسیار دور، آنسوی افق کیهانی قرار گرفته باشد. این ایده بحثهای گستردهای در میان دانشمندان و کاربران اینترنت برانگیخته است.
به گزارش خبرگزاری سریع؛ مایکل گیلن، دارای مدرک دکتوری و مدرس پیشین فیزیک در دانشگاه هاروارد، در یادداشتی تحلیلی که اواخر جنوری ۲۰۲۶ در Fox News منتشر شد، بیان کرد که بهشت میتواند یک مکان فیزیکی باشد.
او با استناد به مفاهیم بنیادین کیهانشناسی، از جمله قانون هابل و افق کیهانی، میگوید قلمرویی که سنتهای دینی آن را «بهشت» مینامند، ممکن است در فاصلهای حدود ۴۳۹ میلیارد تریلیون کیلومتر، آنسوی افق کیهانی واقع شده باشد.
اما این ادعا با واکنش شماری از دانشمندان مواجه شد. الکس جیانیناس، استاد آموزشی وابسته در رشته نجوم در Connecticut College، توضیح میدهد که افق کیهانی یک مرز فیزیکی نیست و صرفاً محدودهای است که نور از آنجا هنوز فرصت رسیدن به زمین را نداشته است. او تاکید میکند که فضا فراتر از این افق ادامه دارد و هیچ پایه علمی برای نسبت دادن آن به قلمروی الهی وجود ندارد.
گیلن اما افق کیهانشناختی را نقطه توقف طبیعی جهان میداند. نقطهای که پس از آن ممکن است «قلمرو الهی» آغاز شود. او در این دیدگاه، کیهانشناسی مدرن را با تصویرسازیهای کتاب مقدس درهم میآمیزد.
مایکل پراویکا، فیزیکدان دانشگاه نوادا، در این زمینه یادآور شد که ایدههای مربوط به قلمروهای معنوی به فیزیک تعلق ندارند و بیشتر به مابعدالطبیعه مرتبطاند. وی افزود شاید در آینده با تکنالوژیهای جدیدی برای دسترسی به ابعاد دیگر، بتوان بهشتی فیزیکی را تصور یا حتی درک کرد.
جیانیناس نیز تاکید دارد که انتشار این ایدهها بیش از آنکه نتیجه علم جدید باشد، ناشی از شبکههای اجتماعی و سرعت انتشار فوری اطلاعات است، جایی که حتی نظریات مابعدالطبیعی به سرعت در سطح جهانی مطرح میشوند.
