خلیلزاد: بهبود روابط با امریکا، شرط بازگشت افغانستان به جامعه جهانی است

به گزارش خبرگزاری سریع؛ زلمی خلیلزاد روز جمعه، ۲۳ اسد، در صفحه اکس خود نوشته است که خبرگزاری ملی امارات متحده عربی از او درباره وضعیت افغانستان پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت سه پرسش مطرح کرده و پاسخ‌هایش را منتشر کرده است.

خلیلزاد در پاسخ به پرسشی درباره چگونگی بازگرداندن افغانستان به جامعه جهانی و بهبود روابط این کشور با امریکا گفته است که نخست باید موضوع شهروندان امریکایی که هنوز در بازداشت طالبان به‌سر می‌برند یا ناپدید شده‌اند، حل شود.

او افزوده است که امریکا نیز باید به دلیل منافع ژئوپولیتیکی، سطح و دامنه تعامل خود با افغانستان را افزایش دهد.

به گفته خلیلزاد، پشت کردن به افغانستان با حداقل تعامل اشتباه است؛ زیرا به باور او، چنین رویکردی در یک موقعیت راهبردی خلأ ایجاد می‌کند که رقبای امریکا می‌توانند آن را پر کنند، فرصت‌هایی برای گروه‌های تروریستی فراهم می‌شود و در نهایت به مردم عادی افغانستان آسیب می‌رسد.

نماینده پیشین امریکا برای صلح افغانستان، سه چالش عمده در برابر افغانستان را نیز برشمرده است. او سرنوشت سه شهروند امریکایی، ناامیدی و خشم ناشی از پایان حضور و سرمایه‌گذاری ۲۰ ساله امریکا در افغانستان و برخی سیاست‌های رهبری طالبان را از چالش‌های اصلی دانسته است.

خلیلزاد محدودیت‌های اعمال‌شده بر آموزش دختران را نمادی از اختلافات موجود میان طالبان و جامعه جهانی عنوان کرده و گفته است که این سیاست، افزون بر این‌که از نظر اخلاقی نادرست است، از دید اجتماعی نیز آینده‌نگرانه و عاقلانه نیست.

او در پاسخ به این پرسش که آیا پس از پنج سال، حکومت طالبان مطابق انتظار او بوده است یا خیر، گفته است: نه، متفاوت است.

خلیلزاد گفته است که در برخی زمینه‌ها وضعیت افغانستان بهتر از آن چیزی بوده که بسیاری پیش‌بینی می‌کردند. به گفته او، نگرانی گسترده‌ای وجود داشت که تهدید تروریستی از خاک افغانستان افزایش یابد، امنیت داخلی وخیم‌تر شود و با پایان کمک‌های گسترده خارجی، اقتصاد و وضعیت مالی کشور فروبپاشد.

او افزوده است که طالبان در برخی زمینه‌ها، از جمله توسعه زیربناها، حمایت از زراعت و دیپلماسی منطقه‌ای، به‌ویژه در روابط با کشورهای آسیای مرکزی و ازبیکستان، زیرک‌تر از انتظار عمل کرده‌اند.

با این حال، خلیلزاد گفته است که وخامت شدید روابط میان افغانستان و پاکستان و آنچه او خصومت شدید اسلام‌آباد می‌خواند، از جمله مواردی بوده که پیش‌بینی نشده بود. او همچنین از ادامه طولانی روند گذار سیاسی در افغانستان، بدون نقشه راه روشن برای تعیین قانون اساسی و نظام سیاسی دایمی، ابراز ناامیدی کرده است.