خورشید در اربعین؛ بازخوانی آرمان‌های جهانی شهید خامنه‌ای برای ملت افغانستان

در آستانه‌ی چهلمین روز عروج ملکوتی رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران حضرت آیت‌الله خامنه‌ای (ره)، دل‌های مشتاق در پهنای جغرافیای اسلام، به‌ویژه در سرزمین مجاهدپرور افغانستان، با غمی سنگین اما امیدی جوشان می‌تپد. امروز سخن از شخصیتی است که فراتر از مرزهای جغرافیایی و فراتر از القاب رسمی، پناهگاه معنوی مستضعفان و چراغ راه مبارزان راه حقیقت بود. برای مردم شریف افغانستان که دهه‌ها با درد و رنج و جهاد عجین بوده‌اند، شناخت ابعاد ناشناخته‌ی این رهبر فرزانه، نه فقط یک ضرورت تاریخی، بلکه نوری برای مسیر آینده است.

اندیشه عدالت‌خواهانه؛ فریادی در گلوگاه تاریخ

شخصیت رهبر شهید، پیش از هر چیز، در اندیشه عدالت‌خواهانه او متجلی بود. عدالت در نگاه ایشان، یک شعار سیاسی نبود، بلکه بن‌مایه‌ی اصلی دینداری و حکمرانی محسوب می‌شد. ایشان همواره تأکید داشتند که نماز و نیایشی که به فریاد مظلوم نرسد و در برابر ستمگر قد علم نکند، روحی در بدن ندارد. برای مردم افغانستان که خود قربانی بی‌عدالتی‌های تحمیل‌شده از سوی قدرت‌های جهانی بوده‌اند، این پیام بیداری‌بخش است مبنی بر این‌که هیچ مصلحتی بالاتر از حق و عدالت نیست. ایشان به ما آموختند که عدالت تنها برای یک نژاد یا یک مذهب خاص نیست، بلکه حقی است جهانی که باید در دورترین روستاهای بامیان، پنجشیر و قندهار تا محروم‌ترین نقاط افریقا، غزه و یمن و… گسترده شود. این آرمان والا، همان گمشده‌ی امروز بشریت است که رهبر شهید عمر مبارک خود را وقف آن کرد.

وحدت امت اسلامی؛ کیمیای نجات

یکی از ویژگی‌های برجسته و الهام‌بخش رهبر شهید که شاید در هیاهوی تبلیغات سوء کمتر به آن پرداخته شده، تأکید ایشان بر وحدت امت اسلامی بود. ایشان با نگاهی بلند و تمدن‌ساز، مرزهای ساختگی میان مذاهب و اقوام را برمی‌چید. در نگاه ایشان، شیعه و سنی دو بال یک پرنده‌ بودند که باید برای اعتلای کلمه‌ی الله هماهنگ حرکت کنند. ایشان همواره هشدار می‌دادند که تفرقه، بزرگترین هدیه‌ای است که دشمنان اسلام به آن چشم دوخته‌اند. برای افغانستانِ عزیز، با تنوع قومی و مذهبی بی‌نظیرش، این پیامِ وحدت، پیامی شفابخش است. رهبر شهید به ما آموخت که اگر ید واحده باشیم، هیچ قدرتی توان نفوذ در صفوف ما را نخواهد داشت. آرمان ایشان نه یک مذهب خاص، بلکه سربلندی کل امت اسلام بود؛ نگاهی که در آن رنج یک مسلمان فلسطینی با درد یک جوان کابل یکی دانسته می‌شد.

مبارزه با استکبار جهانی؛ ایستادگی در برابر بت‌های مدرن

در روزگاری که بسیاری از رهبران جهان در برابر قدرت‌های پوشالی سر خم می‌کردند، رهبر شهید نمادِ با صلابت مبارزه با استکبار جهانی بود. ایشان به جهانیان نشان دادند که می‌توان با دست خالی اما با ایمانی سرشار از توکل، بزرگترین امپراتوری‌های مادی را به چالش کشید. این روحیه، دقیقاً همان چیزی است که در رگ‌های ملت افغانستان جاری است؛ ملتی که هیچ‌گاه طوق بندگی بیگانگان را نپذیرفت. رهبر شهید با تکیه بر این اصل که ظلم پایدار نمی‌ماند، به تمام جوامع تحت ستم امید بخشید که هیمنه‌ی استکبار شکننده است. ایشان مبارزه با ظلم را یک تکلیف الهی می‌دانستند و تا آخرین لحظه‌ی حیات، از این آرمان والا عقب‌نشینی نکردند. این ویژگی پناهگاهی است برای هر انسانی که نمی‌خواهد برده‌ی بت‌های زر و زور مدرن باشد.

قلب رهبر شهید همواره برای مستضعفان و محرومان در سطح جهانی می‌تپید. ایشان فراتر از دیپلماسی‌های مرسوم، خود را خادم و مدافع کسانی می‌دانستند که صدایشان به گوش کسی نمی‌رسد. آرمان ایشان، جهانی بود که در آن فقر و محرومیت جای خود را به کرامت انسانی بدهد. ایشان در توصیه‌های خود همواره بر تکریم محرومان تأکید داشتند و معتقد بودند که پیروزی نهایی متعلق به کسانی است که به استضعاف کشیده شده‌اند اما اراده کرده‌اند که پیشوایان زمین باشند. برای مردم رنج‌دیده‌ی ما، این حس همدلی و دفاع قاطعانه از حقوق محرومان، پیوندی عاطفی و عمیق ایجاد کرده است؛ پیوندی که با شهادت ایشان نه تنها گسسته نشده، بلکه در آستانه‌ی اربعین‌شان، مستحکم‌تر از پیش رخ می‌نماید.

اربعین؛ میعادگاه وفاداری

امروز در چهلمین روز فراق آن پیر فرزانه، ما تنها برای یک رهبر سوگواری نمی‌کنیم؛ بلکه با آرمان‌های والای او تجدید میثاق می‌کنیم. اربعین رهبر شهید، فرصتی است برای بازخوانی دوباره‌ی درس‌های بیداری و امید. اگرچه جسم ایشان در میان ما نیست، اما روح پاک و اندیشه‌ی عدالت‌خواهانه، تأکید بر وحدت، ستیز با استکبار و عشق به مستضعفان، به عنوان میراثی ماندگار در جان‌های ما زنده است.

ای برادران و خواهران مجاهد افغانستان، امروز بیش از هر زمان دیگر، نیازمند آنیم که این ویژگی‌های والا را سرلوحه‌ی مسیر خود قرار دهیم. رهبر شهید، الگوی انسانیتِ مؤمنانه بود؛ کسی که به ما یاد داد چگونه در اوج اقتدار، متواضع باشیم و در اوج تنهایی، به قدرت لایزال الهی تکیه کنیم. یاد او در دل‌های ما، نوری است که تاریکی‌های فتنه‌ را می‌دراند و ما را به سوی آینده‌ای روشن، مستقل و عادلانه رهنمون می‌سازد. راهش مستدام و یادش در قلب‌های بیدار جاویدان باد!

نویسنده: محمد امان فلاح