رمزگشایی از پلتفرم جدید اوپنایآی؛ آیا نسل جدید شبکههای اجتماعی متولد شد؟
اوپنایآی از یک اپلیکیشن ویدئومحور مبتنی بر هوش مصنوعی رونمایی کرده که به کاربران اجازه میدهد تنها با متن، ویدئو و تصاویر خود را تولید کنند و به رقابت با غولهایی چون تیکتاک بپردازد. این پلتفرم نوظهور در کنار ایجاد فرصتهای خلاقانه و محدودیتهای حمایتی برای نوجوانان، با چالشهای جدی حقوقی در زمینه کپیرایت و نگرانی از اشباع اینترنت با محتوای مصنوعی روبرو است.
به گزارش خبرگزاری سریع؛ غول دنیای هوش مصنوعی که پیش از این با زلزلهی ChatGPT و سورا (Sora) جهان را مبهوت کرده بود، حالا از یک پروژهی شگفتانگیز و بزرگتر پرده برداشته است؛ یک اپلیکیشن ویدئومحور نوآورانه که افقهای جدیدی را در کنار تیکتاک، یوتیوب و اینستاگرام ترسیم میکند. این پلتفرم نوظهور، دنیایی مجازی را وعده میدهد که در آن هیچ دوربین یا استودیویی در کار نیست و تقریباً تمام محتوای آن، تاروپودی بافتهشده از الگوریتمهای هوش مصنوعی است. کاربران در این فضای غریب میتوانند تنها با نوشتن چند کلمه، ویدئوهای کوتاهی خلق کنند که تا پیش از این ساختنشان هفتهها زمان میبرد.
اما شگفتانگیزترین و شاید جذابترین بخش ماجرا، قابلیتی به نام «کمئو» (Cameo) است که به شما اجازه میدهد پس از تأیید هویت، چهره خود را وارد بطن فیلمهای ساختهشده کنید؛ یعنی تبدیل شدن به قهرمان قصهای که فقط با چند جمله متولد شده است. این پلتفرم گرچه در ظاهر از فید عمودی و جادوی اسکرول تیکتاک الهام گرفته، اما تفاوت بنیادین آن در اینجاست که شما به تماشای جلوههای خلاقانه جدیدی مینشینید که محصول رویاهای دیجیتالی ماشینی هستند. همین چرخش بزرگ، موجی از سوالات معماگونه را درباره آینده خلاقیت و اصالت انسان برانگیخته است.
اما این مدینه فاضله دیجیتال، ابعاد حقوقی چالشبرانگیزی نیز دارد که میتواند به یک رویکرد نوین در تعاملات قانونی ختم شود. اوپنایآی در تصمیمی بحثبرانگیز، حق استفاده از آثار دارای کپیرایت را به صورت پیشفرض باز گذاشته است، مگر آنکه هنرمندان رسماً خواستار خروج آثارشان شوند؛ رویکردی جسورانه که احتمالاً تعاملات جدیدی با استودیوهای فیلمسازی و ناشران بزرگ موسیقی ایجاد خواهد کرد.
البته برای هدایت درست این فناوری پویا، دیوارهای حفاظتی سختی نیز تعبیه شده است؛ استفاده از چهره افراد مشهور بدون رضایت کتبی آنها ممنوع است و نوجوانان زیر ۱۸ سال برای جلوگیری از اعتیاد مجازی، به اسکرول بیپایان دسترسی نخواهند داشت تا پلتفرم آنها را به جای مصرفکننده، به خالق اثر تبدیل کند. با این حال، کارشناسان نسبت به شیوع پدیدهای چشمگیر به نام «محتوای مصنوعی غرقکننده» یا همان AI Slop هشدار میدهند؛ سیلابی از ویدئوهای ماشینی که میتواند مرز میان حقیقت و سراب را در اینترنت برای همیشه تغییر دهد. در این میان، غولهای فناوری نظیر گوگل با مدل Veo و متا با ویدئوهای تمامهوشمصنوعی خود، آرایش رقابتی گرفتهاند. آیا این پلتفرم جدید، دروازهای رو به دموکراتیک شدن هنر و سینماست یا آغاز عصری متمایز که در آن ماشینها جایگزین روح و نبوغ هنرمند باستانی انسان میشوند؟
