نقض آشکار منشور ملل متحد در ونزویلا

سید باقرشاه احمدی، آگاه امور بینالملل در مصاحبه با خبرگزاری سریع، اقدام نظامی ایالات متحده امریکا علیه ونزویلا و بازداشت رئیسجمهور این کشور را نمونهای آشکار از «ربایش سیاسی–نظامی» و نقض صریح اصول بنیادین حقوق بینالملل توصیف کرد.
وی تأکید کرد: این اقدام نهتنها فاقد هرگونه مشروعیت حقوقی است، بلکه در چارچوب سیاست «اول امریکا» و راهبرد موسوم به «مگا»، با هدف بازتعریف نقش ایالات متحده بهعنوان قدرتی فرادست و فراقانونی در نظام بینالملل انجام شده است.
به گفته احمدی، تحولات اخیر در ونزویلا را نباید یک عملیات محدود یا موردی تلقی کرد؛ بلکه این اقدام در امتداد الگوی تاریخی مداخلات امریکا در سرنگونی دولتها، ربایش رهبران سیاسی، تغییر رژیمها و مهندسی نظم سیاسی کشورها قرار دارد. وی افزود: از پاناما و شیلی تا ایران، عراق، لیبیا، افغانستان و اکنون ونزویلا، همواره یک منطق ثابت قابل مشاهده است؛ سلطه بر منابع، مهار رقبای راهبردی و تحمیل نظم مطلوب امریکا بر جهان.
این کارشناس امور بینالملل، پیامد اصلی چنین رویکردی را تضعیف قواعد بنیادین حقوق بینالملل و نقض اصل حاکمیت ملی کشورها دانست و تصریح کرد: سکوت دولتهای غربی، بهویژه کشورهای اروپایی، در برابر این اقدام با وجود اعتراضات مردمی در امریکا و اروپا نشاندهنده شکاف عمیق میان ملتها و حاکمیتهای غربی است؛ حاکمیتهایی که منافع راهبردی و انرژیمحور را بر اصول ادعایی دموکراسی و حقوق بشر ترجیح میدهند.
احمدی با اشاره به ابعاد ژئوپولیتیکی بحران ونزویلا اظهار داشت: ونزویلا صرفاً یک هدف مستقل نیست، بلکه بخشی از زنجیره بزرگتر جنگ انرژی و سیاست مهار چین محسوب میشود. به گفته وی، ایالات متحده با تسلط بر منابع انرژی ونزویلا در پی وابستهسازی امنیت انرژی اروپا به خود، اختلال در مسیرهای انتقال انرژی به چین، و فراهمسازی بستر بیثباتی گسترده در خاورمیانه و بازار جهانی انرژی است.
این تحلیلگر سیاسی هشدار داد: در صورتی که امریکا با مقاومت داخلی یا منطقهای در ونزویلا مواجه نشود، احتمال گسترش این الگو به سایر کشورها از کوبا و کشورهای امریکای مرکزی گرفته تا بازیگران مهمتر در آسیا و خاورمیانه دور از انتظار نخواهد بود. وی این روند را تلاشی برای احیای منطق امپراتوری در جهان چندقطبی امروز دانست؛ جهانی که به گفته او، ظرفیت بروز بحرانها و درگیریهای بزرگتری را در خود نهفته دارد.
احمدی در پاسخ به پرسشی درباره تأثیر بازداشت رئیسجمهور یک کشور مستقل بر امنیت جهانی گفت: چنین اقدامی، نظام بینالملل را وارد مرحلهای بیسابقه از نااطمینانی میکند و منطق بازدارندگی را به منطق بقا، تسلیح و واکنشهای پیشدستانه تبدیل خواهد کرد؛ وضعیتی که میتواند خطر درگیریهای زنجیرهای و جنگهای منطقهای و فرامنطقهای را بهشدت افزایش دهد.
وی در پایان تأکید کرد: آنچه امروز در ونزویلا رخ داده، صرفاً یک بحران منطقهای نیست، بلکه هشداری جدی برای همه کشورها، بهویژه جهان جنوب و دولتهای مستقل است. به باور او، در صورت تداوم این روند، نظام بینالملل با مرحلهای مواجه خواهد شد که در آن هیچ کشوری کوچک یا بزرگ از مداخله، ربایش و بیثباتسازی در امان نخواهد بود.
لینک کوتاه

