پیمان خون: مردم افغانستان در کنار ایران، خونخواه رهبر شهید امت اسلامی
شهادت رهبر امت اسلامی، حضرت آیتالله العظمی سید علی خامنهای، موجی از اندوه و عزمی راسخ را در سراسر جهان اسلام برانگیخت. در این میان، مردم افغانستان، با احساسی عمیق از مسئولیت و برادری، پا به پای ملت ایران، خود را خونخواه پدر معنوی امت خواندند. این واکنش، فراتر از یک همدردی گذرا، یک پیمان خون تاریخی بود که بر پایههای اعتقادی مشترک و تجربه مبارزاتی همسان استوار گردید و مرزهای جغرافیایی را بیمعنا ساخت.
پس از این ضایعه بزرگ، فضای مجازی افغانستان به صحنهای یکپارچه از سوگ و پیمان تبدیل شد. کاربران افغانستانی، با انتشار پیامهای تسلیت، تصاویر نمادین و تحلیلهای سیاسی، ارادت قلبی خود را به آرمانهای شهید امت اسلامی و عزم خود را برای خونخواهی او اعلام کردند. این وفاداری تنها به دنیای مجازی محدود نماند. در داخل افغانستان و با وجود تمامی محدودیتهای امنیتی و حضور فعال عوامل خارجی که همواره در پی ایجاد شکاف هستند، نشانههای محسوسی از این همبستگی دیده شد. برگزاری مراسم ختم قرآن در مساجد و حسینیههای شهرهایی چون کابل، مزارشریف و سایر شهرها نمادی از این پیوند ناگسستنی بود. اگرچه ممکن است مردم به دلیل فشارهایی گوناگون نتوانسته باشند مجالس باشکوهی مشابه عراق و پاکستان برگزار کنند، اما شمار و عمق باور دوستداران انقلاب اسلامی ایران در افغانستان، به هیچوجه کمتر از آن کشورها نیست و این حقیقتی است که در متن جامعه افغانستان به وضوح قابل مشاهده است.
این پیمان خون، ریشه در باوری ژرف دارد. مردم افغانستان، بهعنوان پیروان مکتب اهلبیت(علیهمالسلام)، همواره در کنار مدافعان عزت اسلام ایستادهاند. آنان بر این اصل استوارند که باید در مقابل کفر مبارزه شود و بهگواه تاریخ معاصر، تنها جمهوری اسلامی ایران است که همواره در این میدان ایستاده و مقاومت کرده است. این باور، امروز در مراسم عزاداری عاشورا در مساجد و مجالس حسینی سراسر افغانستان تجلی مییابد، جایی که از قهرمانیها و استکبارستیزی ایران به نیکی یاد میشود. پیروزیهای محور مقاومت اسلامی، نُقل محافل عمومی و خصوصی شده و شیعه و سنی، یکسان از این قدرت به حیرت افتاده و به آن افتخار میکنند. شهادت رهبری که نماد این ایستادگی بود، این حس مشترک را به تکلیفی همگانی برای انتقام تبدیل کرد.
نکته قابل تأمل دیگر، واکنش یکدست افکار عمومی افغانستان در برابر مواضع سازشکارانه برخی حکومتهای منطقه است. سکوت و همراهی شماری از کشورهای عربی با رژیم اسرائیل و سیاستهای امریکا، آنچنان برای وجدان بیدار مردم افغانستان زننده و غیرقابل دفاع است که هیچ جریان با نفوذی در داخل کشور جرأت نزدیکی به این مواضع را ندارد. در مقابل، مردم افغانستان هوشمندانه در برابر پروژه کهن تفرقه نیز ایستادهاند. عوامل خارجی و رسانههای فارسیزبان وابسته به آنان، که همانند بیست سال گذشته با بزرگنمایی نقاط ضعف در پی ایجاد شکاف میان مسلمانان هستند، نتوانستهاند این بار در اراده مردم خللی ایجاد کنند. مردم افغانستان با تجربه مستقیم از این جنگ روانی، امروز خط خود را به روشنی از خط دشمن جدا کردهاند.
این وفاق، نشان میدهد که دیندوستی و حقیقتطلبی بر ملاحظات قومی و مرزهای ساختگی اولویت دارد. شهادت رهبر امت اسلامی، این حس مسئولیت جمعی را برانگیخته و مردم افغانستان خود را مکلف به خونخواهی میدانند. این اتحاد عملی، پاسخی قاطع به تمامی توطئههای تفرقهافکنانه دشمن است و ثابت میکند که آرمانهای انقلاب اسلامی و خون شهدای آن، متعلق به تمامی امت اسلام است.
مردم افغانستان با این پیمان خون اعلام کردند که به هر شکل ممکن، منتقم خون رهبر شهید خواهند بود و در کنار برادران ایرانی خود، راه مقاومت و استکبارستیزی را تا پیروزی نهایی ادامه خواهند داد. این عهد، سنگری استوار در برابر تمامی دشمنان اسلام خواهد بود.
