اقدام علیه گرسنگی: کودکان افغانستان پس از درمان دوباره در معرض سوءتغذیه قرار دارند
سازمان اقدام علیه گرسنگی هشدار داده است که بسیاری از کودکان افغانستان پس از بهبود از سوءتغذیه، به خانوادههایی بازمیگردند که به دلیل فقر، خشکسالی و ناامنی غذایی توان تأمین غذای مغذی مورد نیاز آنان را ندارند و در معرض بازگشت دوباره به سوءتغذیه قرار میگیرند.

به گزارش خبرگزاری سریع؛ سازمان اقدام علیه گرسنگی گفته است که تداوی سوءتغذیه بهتنهایی برای جلوگیری از بازگشت این مشکل در میان کودکان افغانستان کافی نیست و باید به عوامل اساسی گرسنگی و فقر نیز رسیدگی شود.
این سازمان افزوده است که خشکسالیهای پیدرپی، فقر، ناامنی غذایی و درآمد محدود خانوادهها، بازگشت کودکان به وضعیت سوءتغذیه پس از تکمیل روند تداوی را افزایش داده است.
بر بنیاد معلومات این سازمان، شوکهای ناشی از تغییرات اقلیمی، از جمله زمستان سخت، خشکسالی و کمبود آب، میزان برداشت محصولات زراعتی و درآمد خانوادهها را کاهش داده و تأمین غذای کافی و مغذی برای کودکان را دشوارتر کرده است.
اقدام علیه گرسنگی گفته است که در ماه جون ۲۰۲۶، واحد تغذیه تداوی این سازمان در کابل ۱۴۲ مورد جدید پذیرش داشته که در مقایسه با مدت مشابه سال ۲۰۲۵، ۱۴۹ درصد افزایش را نشان میدهد.
به گفته این سازمان، موارد سوءتغذیه در سایر ولایتهایی که در آن فعالیت دارد نیز افزایش یافته است. در لشکرگاه، مرکز ولایت هلمند، به دلیل افزایش شمار بیماران، ظرفیت واحد تغذیه تداوی در مدت چند هفته از ۴۵ بستر به ۷۲ و سپس به ۱۱۸ بستر افزایش یافته است.
این سازمان افزوده است که کمبود آب به تولیدات زراعتی در مناطق روستایی آسیب زده و برخی خانوادهها را ناگزیر کرده است برای یافتن کار و تأمین نیازهای اساسی زندگی، محل سکونت خود را ترک کنند.
کوبی ریتولد، مسوول سازمان اقدام علیه گرسنگی در افغانستان، گفته است که رسیدگی به عوامل اصلی گرسنگی برای دستیابی به پیشرفت پایدار در مبارزه با سوءتغذیه ضروری است.
او گفته است: زمانی که خانوادهها توانایی کسب درآمد و تأمین نیازهای فرزندانشان را داشته باشند، فواید آن فراتر از تغذیه است.
ریتولد افزوده است که حمایت از معیشت میتواند به خانوادهها کمک کند نیازهای خود را با عزت تأمین کنند، از آینده کودکان محافظت کرده و در برابر بحرانهای احتمالی آینده مقاومتر شوند.
اقدام علیه گرسنگی بر سرمایهگذاری پایدار در خدمات اضطراری تغذیه و برنامههای درازمدت معیشتی تأکید کرده و آن را برای شکستن چرخه فقر و سوءتغذیه تکرارشونده ضروری دانسته است.

