دزدی دریایی اسرائیل؛ لزوم پیگرد قانونی شکنجه‌گران فعالان صمود در دادگاه لاهه

فاجعه انسانی در مدیترانه و چهل ساعت شکنجه در اسارتگاه‌های شناور رژیم صهیونیستی روایتی است که این روزها وجدان بیدار آزادگان جهان را به شدت تکان داده است. گزارش‌های تکان‌دهنده و جزئیات هولناکی که اخیراً توسط ناوگان جهانی صمود منتشر شده، پرده از جنایتی برمی‌دارد که در آن ۱۷۵ فعال صلح و بشردوست در آب‌های بین‌المللی دریای مدیترانه مورد تجاوز، ضرب و شتم و شکنجه‌های سازمان‌یافته قرار گرفته‌اند. این فعالان که با هدفی کاملاً انسانی و به منظور شکستن محاصره ظالمانه غزه و رساندن کمک‌های امدادی به مردم مظلوم این منطقه عازم سفر شده بودند، در میان امواج دریا با وحشی‌گری نیروهای اشغالگر رژیم اسرائیل مواجه شدند که هیچ حد و مرزی برای قوانین بین‌المللی و حقوق بشری قائل نیستند.

بر اساس داده‌های دقیق این گزارش، نیروهای اسرائیلی در اقدامی که تنها می‌توان آن را دزدی دریایی نامید، کاروان کمک‌رسانی الصمود را در نقطه‌ای متوقف کردند که از نظر حقوقی تحت حاکمیت هیچ کشوری نبود و به طور کامل در قلمرو آب‌های آزاد قرار داشت. شدت خشونت‌های اعمال شده در این چهل ساعت بازداشت به قدری زیاد بوده است که منجر به زخمی شدن دست‌کم ۳۱ فعال از اتباع کشورهای مختلف شده است. این شکنجه شده‌گان کسانی بودند که تنها جرم شان دفاع از حق حیات مردم غزه و تلاش برای جلوگیری از بازداشت غیرقانونی همکاران امدادرسان شان بود. گزارش‌ها حاکی از آن است که نیروهای اشغالگر برای سرکوب این داوطلبان صلح، از خشن‌ترین روش‌های فیزیکی شکنجه استفاده کرده‌اند. در میان تصاویر و مستندات منتشر شده، آثار شکستگی بینی، شکستگی دنده‌ها و کبودی‌های عمیق ناشی از ضرب و شتم وحشیانه بر بدن فعالان به وضوح دیده می‌شود.

برخی از این افراد با دستان بسته بر روی عرشه کشتی کشیده شده‌اند و ساعت‌ها در زیر آفتاب سوزان یا سرمای شبانه بدون دسترسی به آب و غذا نگاه داشته شده‌اند تا اراده آن‌ها برای حمایت و کمک رسانی به مردم غزه درهم شکسته شود. این سطح از بربریت نشان‌دهنده هراس عمیق رژیم صهیونیستی از بیداری افکار عمومی جهان و حضور فعالان بین‌المللی در چنین صحنه‌ها است.

این واقعه نشان می‌دهد که رژیم اسرائیل با اعمال شکنجه‌های چهل ساعته بر روی فعالان کاروان صمود، به دنبال ارسال یک پیام رعب‌آور به تمامی نهادهای مدنی و امدادرسان در سراسر جهان است تا دیگر کسی جرأت نکند مسیر دریایی به سمت غزه را برای کمک‌رسانی برگزیند. اما واقعیت این است که این زخم‌های عمیق بر پیکر فعالان صلح، تبدیل به مدال‌های افتخاری شده که رسوایی اخلاقی رژیم اشغالگر را بیش از پیش در انظار جهانیان عیان می‌کند.

در این میان، اتباع کشورهای مختلفی که در این کاروان حضور داشتند، اکنون شاهدان عینی جنایتی هستند که در سکوت رسانه‌های غربی رخ داد. آن‌ها روایتگر لحظاتی هستند که در آن کرامت انسانی توسط نیروهای اشغالگر اسرائیل زیر پا گذاشته شد و فریادهای کمک آن‌ها در میان خنده‌های مستانه سربازان اشغالگر گم می‌شد. شکستن دنده یک فعال صلح که تنها ابزارش کلمات و پیام‌های بشردوستانه بود، نمادی از بن‌بست اخلاقی رژیمی است که برای تداوم محاصره غزه، حتی به شهروندان کشورهای ثالث نیز رحم نمی‌کند.

نکته حایز اهمیت در این گزارش، ایستادگی این فعالان در برابر فشارهای روانی و فیزیکی رژیم اسرائیل است. علیرغم جراحات سنگین و شکنجه‌های مداوم، این ۱۷۵ نفر حاضر نشدند از اصول انسانی خود عقب‌نشینی کنند. آن‌ها به وضوح دیدند که چگونه نیروهای اسرائیلی برای جلوگیری از ثبت حقایق، تجهیزات رسانه‌ای و دوربین‌های آن‌ها را منهدم کردند تا هیچ تصویری از این چهل ساعت جهنمی به بیرون درز نکند. با این حال، کبودی‌های آشکار بر صورت و بدن فعالان و روایت‌های هم‌سو و دقیق آن‌ها، سندی انکارناپذیر علیه ماشین سربازان وحشی رژیم اسرائیل فراهم آورده است.

این اتفاق ثابت کرد که محاصره غزه تنها یک اقدام نظامی علیه فلسطینیان نیست، بلکه جنگی تمام‌عیار علیه وجدان بشری در سطح جهانی است. حمله به کاروانی که حامل دوا و اقلام ضروری بود و شکنجه کسانی که حامل این کمک‌ها بودند، لکه‌ی ننگی است که دامن امریکا و سایر حامیان غربی رژیم اسرائیل را نیز خواهد گرفت. فاجعه کاروان صمود باید به عنوان یک پرونده جنایی بین‌المللی در دادگاه‌های لاهه و دیگر نهادهای حقوقی جهان دنبال شود. سکوت در برابر شکسته شدن استخوان‌های فعالان صلح در آب‌های بین‌المللی، به معنای چراغ سبز نشان دادن به تداوم دزدی دریایی و تروریسم دولتی در دریاهاست.

این چهل ساعت شکنجه، فصلی جدید از مقاومت بین‌المللی را گشوده است که در آن، مرزهای جغرافیایی فروریخته و خون اتباع کشورهای مختلف در راه آزادی و عدالت با یکدیگر درآمیخته است. جهان باید بداند که فعالان صمود با بدن‌های رنجور اما روح‌هایی بلند، پیروز واقعی این میدان بودند؛ چرا که آن‌ها توانستند نقاب از چهره کریه اشغالگرانی بردارند که حتی در میانه دریا نیز دست از شکنجه و جنایت برنمی‌دارند. محاصره غزه روزی خواهد شکست، اما یاد شکنجه‌گران و مظلومیت مردم غزه و کاروان صمود برای همیشه در حافظه تاریخی ملت‌ها باقی خواهد ماند.

نویسنده: محمد امین فرهمند

دکمه بازگشت به بالا