سرنوشت نهایی کیهان: سه سناریوی علمی برای پایان جهان

دانشمندان سه سناریوی اصلی شامل «انجماد بزرگ»، «مه‌گسست» و «مه‌رمب» را برای پایان احتمالی جهان مطرح کرده‌اند که بر اساس چگونگی گسترش یا فروپاشی کیهان متفاوت است. با این حال، هنوز هیچ شواهد قطعی درباره زمان دقیق این فرجام وجود ندارد و زمین نیز بسیار پیش از این رویدادهای کیهانی به واسطه مرگ خورشید از بین خواهد رفت.

به گزارش خبرگزاری سریع؛ یکی از پرسش‌های بزرگ و اسرارآمیز علم، سرنوشت نهایی کیهان است. برای درک این پایان، باید به آغاز آن یعنی «مه‌بانگ» یا بیگ‌بنگ بازگشت که حدود ۱۳/۸ میلیارد سال پیش رخ داد و از آن زمان تاکنون جهان پیوسته در حال گسترش بوده است. با این حال، دانشمندان معتقدند دانش ما از سازوکار بنیادی جهان هنوز بسیار محدود است.

بر اساس نظریه «انجماد بزرگ» یا «مرگ گرمایی»، اگر گسترش جهان ادامه یابد، انرژی چنان پراکنده می‌شود که کهکشان‌ها از هم دور شده، ستاره‌های جدید متولد نمی‌شوند و ستاره‌های موجود از بین می‌روند. در نهایت، با رسیدن همه اتم‌ها به تعادل گرمایی، همه‌چیز متوقف شده و جهان به گورستانی سرد و خالی تبدیل خواهد شد.

نظریه دوم، «مه‌گسست» یا «گسست بزرگ» است. این نظریه بیان می‌کند که انرژی تاریک — که حدود ۶۸ تا ۷۰ درصد جهان را تشکیل داده و باعث شتاب در انبساط آن می‌شود — ممکن است چنان نیروی دافعه‌ای ایجاد کند که در آینده‌ای دور، پیوند میان ساختارهای کیهانی از اتم‌ها گرفته تا کهکشان‌ها را از هم بگسلد.

سناریوی سوم، «مه‌رمب» یا «جهش بزرگ» است. در این دیدگاه، اگر انرژی تاریک ضعیف شود، جاذبه دوباره مسلط شده و جهان را به سوی یک نقطه بازمی‌گرداند؛ فرآیندی که ممکن است به یک مه‌بانگ تازه و تولد جهانی نوین در چرخه‌هایی بی‌پایان منجر شود.

با این وجود، هیچ شواهد قطعی درباره زمان یا نوع این پایان وجود ندارد. در حالی که برخی برآوردهای تریلیون‌ساله مطرح است، پژوهش‌های جدید از فروکاست سریع‌تر کیهان خبر می‌دهند. در هر صورت، زمین پیش از این وقایع کیهانی، احتمالاً تا شش میلیارد سال دیگر با مرگ خورشید نابود خواهد شد. این ابهام، فضا را برای فرضیه‌هایی همچون «چند جهانی» باز گذاشته است.

دکمه بازگشت به بالا
×
ما را دنبال کنید