ماه در ۸۰۰ میلیون سال گذشته ۴۵ متر کوچک‌تر شده است
دانشمندان با شناسایی بیش از ۱۰ هزار گسل و ساختار زمین‌شناختی در سطح ماه دریافته‌اند که شعاع این قمر در ۴۰۰ تا ۸۰۰ میلیون سال گذشته حدود ۴۵ متر کاهش یافته است.
به گزارش خبرگزاری سریع؛ دانشمندان علوم سیاره‌ای بیش از ۱۰ هزار گسل و ساختار زمین‌شناختی کوچک را در نقشه ماه شناسایی کرده‌اند. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که شعاع ماه در جریان ۴۰۰ تا ۸۰۰ میلیون سال گذشته حدود ۴۵ متر کاهش یافته است.
بر بنیاد گزارشی که در نشریه علمی «ژورنال علوم سیاره‌ای» منتشر شده، این پژوهش از سوی دانشمندان مرکز مطالعات زمین و سیارات در موزه ملی هوا و فضای اسمیتسونیان انجام شده است.
پژوهشگران با بررسی تصاویر ثبت‌شده توسط دوربین مدارگرد شناسایی ماه، بیش از ۱۰ هزار ساختار سطحی ناشی از فشارهای زمین‌شناختی را شناسایی کرده‌اند. این مجموعه شامل حدود ۸ هزار و ۹۰۰ پرتگاه قوسی‌شکل و ۲ هزار برآمدگی کوچک در دشت‌های تاریک موسوم به «دریاهای ماه» است.
این ساختارها نشانه‌هایی از فعالیت‌های تکتونیکی در سطح ماه به شمار می‌روند. با سردشدن بخش‌های داخلی ماه، پوسته آن منقبض می‌شود و در نتیجه، ترک‌ها و گسل‌هایی شکل می‌گیرند که در برخی مناطق، بخش‌هایی از سطح را روی یکدیگر می‌رانند.
بر اساس محاسبات پژوهشگران، اگر انقباض ماه به‌گونه یکنواخت صورت گرفته باشد، میزان کاهش شعاع آن بین ۶ تا ۱۱ سانتی‌متر در هر یک میلیون سال بوده است؛ روندی بسیار آهسته که در مقیاس زمانی زمین‌شناختی قابل توجه است.
یافته‌ها همچنان نشان می‌دهد که این گسل‌ها در مناطقی با پوسته نازک‌تر بیشتر دیده می‌شوند، در حالی که در بخش‌های دارای پوسته ضخیم‌تر، شمار گسل‌ها کمتر است.
توماس واترز، پژوهشگر ارشد این مطالعه، گفته است که شمار گسل‌های کوچک شناسایی‌شده در تصاویر مدارگرد ماه بسیار بیشتر از انتظار دانشمندان بوده است. به گفته او، با ادامه سردشدن و انقباض بخش‌های داخلی ماه، گسل‌های موجود ممکن است بزرگ‌تر شوند و ساختارهای تازه‌ای نیز به وجود آیند.
