ضیافت خون در ابوظبی؛ فرش قرمز بنزاید برای قصاب غزه در میانه جنگ
در حالی که وجدانهای بیدار جهان در سوگ نسلکشی غزه برآشفتهاند و منطقه در آتش زیادهخواهیهای رژیم اسرائیل میسوزد، افشای رسمی سفر مخفیانه بنیامین نتانیاهو به امارات متحده عربی، پرده از فصلی سیاه و شرمآور در تاریخ دیپلماسی خاورمیانه برمیدارد. این سفر که در میانه جنگ و تجاوزات رژیم اسرائیل علیه جمهوری اسلامی ایران و به خون غلتیدن مردم غزه صورت گرفته، لکهای ننگ بر پیشانی حکامی است که ارزشهای اسلامی و برادری را به بهایی اندک به دشمنان قسمخورده امت فروختند. تشت رسوایی بنزاید از بام افتاده و دیگر هیچ تکذیبیهای از سوی وزارت خارجه امارات نمیتواند آفتاب حقیقت را با دو انگشت پنهان کند.
استقبال پادشاهانه از قاتل کودکان غزه
جزئیاتی که اخیراً توسط زیو آگمون، رئیس دفتر سابق نتانیاهو، فاش شده، عمق خباثت و خیانت پنهان در کاخهای ابوظبی را برملا میکند. استقبال پادشاهانه محمد بنزاید از نتانیاهو در میدان هوایی ابوظبی، همراهی خانواده حاکم در مراسم خوشامدگویی و انتقال نخستوزیر رژیم اشغالگر با موتر شخصی بنزاید به کاخ ابوظبی، نشاندهنده فراتر رفتن از یک رابطه دیپلماتیک ساده و رسیدن به نوعی ذلت ارادی در برابر صهیونیسم است. در حالی که بمبهای اسرائیلی تن رنجور کودکان غزه را متلاشی میکند، حاکمان امارات با فرش سرخ و لبخند، میزبان قصابی هستند که دستانش تا مرفق به خون مسلمانان آغشته است. این استقبال، توهینی آشکار به مقدسات اسلام و خون شهدایی است که در دفاع از قدس شریف بر زمین ریخته شده است.
امارات؛ پایگاه پیشقراول موساد در قلب جهان اسلام
روابط امنیتی میان تلآویو و ابوظبی که سالها در لایههای پنهان جریان داشت، اکنون به مرحلهای رسیده که امارات عملاً به پایگاه منطقهای موساد تبدیل شده است. دو سفر اخیر رئیس موساد به امارات، در کنار سفر مخفیانه نتانیاهو، ثابت میکند که حاکمان این کشور نه تنها شریک جرم صهیونیستها در فلسطین هستند، بلکه به مهرهای پیاده در شطرنج امنیتی اسرائیل علیه کشورهای اسلامی بدل گشتهاند. تبدیل شدن یک کشور اسلامی به حیاط خلوتِ سازمانهای جاسوسی رژیم اسرائیل، خیانتی است که نسلهای آینده با تنفر از آن یاد خواهند کرد. از این پس، امارات را نباید به چشم یک برادر یا حتی یک همسایه مسلمان نگریست؛ بلکه باید به آن به مثابه خائنی نگریست که آغوش خود را برای نفوذ امنیتی دشمن در قلب امت گشوده است.
همدستی در جنگ علیه ایران؛ اوج رذالت سیاسی
دردناکتر از پیمان با صهیونیسم، زمانبندی این سفر است. نتانیاهو در حالی در کاخهای ابوظبی مورد پذیرایی قرار گرفت که رژیم او درگیر جنگ و تجاوز مستقیم علیه جمهوری اسلامی ایران بود. در منطقی که بر پایه عصبیت اسلامی و همسایگی استوار باشد، انتظار میرفت ابوظبی حداقل نقشی بازدارنده یا حامی مسلمانان را در برابر سفاکان اسرائیلی ایفا کند؛ اما بنزاید مسیر همدستی با این رژیم سفاک را برگزید. میزبانی از نتانیاهو برای همفکری در جهت ضربه زدن به ایران، نشان میدهد که حاکمان امارات تمامی مرزهای اخلاقی و سیاسی را در نوردیدهاند. آنها با این کار عملاً در جبهه دشمنان اسلام ايستاده اند و به شریانهای حیاتی و حیثیت جهان اسلام خنجر زدهاند.
سقوط مشروعیت و انزوای درونی
اعلام موفقیت شگفتانگیز این سفر از سوی دفتر نتانیاهو، در حقیقت اعلام شکست اخلاقی امارات است. موفقیت اسرائیل در ابوظبی، به معنای ذبح آرمان فلسطین و امنیت منطقه در پای منافع مادی و بقای سیاسی شیوخی است که از قدرت لرزان خود هراسانند. بنزاید و دیگر حاکمان امارات با این رویکرد، خود را از دایره کشورهای اسلامی خارج کردهاند. در هر محفلی که سخن دفاع از اسلام و مسلمانان و ایستادگی در برابر متجاوز است، دیگر جایی برای اماراتیها وجود نخواهد داشت. آنها از این پس نه به عنوان میانجی، بلکه به عنوان همدستان قاتلان غزه و شریک دزدان قدس شناخته میشوند.
تکذیبهای شتابزده وزارت خارجه امارات در برابر اسناد و اعترافات مقامات اسرائیلی، تنها مضحکهای است که عمق درماندگی حکام این جزيره را نشان میدهد. وقتی رئیس دفتر سابق نتانیاهو با افتخار از جزئیات سفر و استقبال پادشاهانه از نتانياهو سخن میگوید، دیگر فضایی برای انکار باقی نمیماند. ملتهای آزاده جهان و امت اسلامی باید بدانند که دشمن تنها در تلآویو مستقر نیست؛ بلکه ریشههای آن در کاخهایی رخنه کرده که با پول نفت، خنجر دشمن را تیزتر میکنند. اما این واقعیت تاریخی را نمیتوان از نظر دور داشت که خون مظلومان غزه و پایداری ملتهای مسلمان و آزاده، سرانجام گریبان خائنان صهیونیستی و اماراتی را خواهد گرفت. آزادی فلسطین دور نیست و در آن روز، جایی برای کسانی که با قاتلان قدس بادهگساری کردهاند، در جغرافیای عزت اسلامی نخواهد بود.
